GAZETECİ DOSTUM TÜRKEL'İN ARDINDAN

BİR GAZETECİ DOSTUMU DAHA UĞURLUYORUM: HASAN TÜRKEL

Bugün Burdur basını için acı bir gün…

Benim için ise acının ötesinde, kelimelerin yetersiz kaldığı bir gün.
Gazeteci dostum Hasan Türkel hayata gözlerini yumdu.

Hasan Türkel, Burdur gazeteciliğinin emektar kalemlerinden biriydi. Yıllarını bu şehrin basınına verdi. Haber yaptı, röportajlar gerçekleştirdi, yazılar yazdı. Burdur’un sorunlarını, insanlarını, siyasetini, kültürünü ve yaşamını kalemine taşıdı.
Ama Hasan’ı yalnızca “gazeteci” olarak anlatmak eksik kalır.

O aynı zamanda emekli sağlık memuru, sendikacı, yazar ve şairdi. Çok yönlü bir kişiliği vardı. Hayata yalnızca bir pencereden bakmazdı.

Burdur Gazetesi çatısı altında uzun yıllar emek verdi. Gazeteciliğin bugünkü kadar kolay olmadığı dönemlerde, haberin peşinden koştu. Röportajlar yaptı, insanlarla konuştu, onların sesini gazetelere taşıdı.

Benim için Hasan Türkel’i özel kılan ise bütün bunların yanında dostluğuydu.

Aynı şehirde gazetecilik yaptık.
Aynı sokaklarda haber aradık.
Aynı insanlarla konuştuk.

Bazen aynı olayın peşinden gittik, bazen farklı düşündük. Ama bütün fikir ayrılıklarının üzerinde meslektaşlık ve dostluk vardı.

Gazetecilik böyle bir meslek…

İnsan yıllar içerisinde çok sayıda meslektaş tanıyor. Kimiyle yolları kesişiyor, kimiyle dostluklar kuruluyor. Zaman geçtikçe anlıyorsunuz ki geriye kalan aslında haberlerden çok insan ilişkileri ve hatıralar oluyor.

Hasan da bende böyle hatıralar bıraktı.

BURDUR'UN HAFIZASINA İZ BIRAKTI

Bir şehrin gazetecileri aynı zamanda o şehrin hafızasıdır.

Bugün geçmişe dönüp baktığımızda Hasan Türkel’in haberlerini, röportajlarını ve yazılarını gördüğümüzde aslında yalnızca bir gazetecinin çalışmalarını değil, Burdur’un geçmişinden kesitleri de görüyoruz.

Çünkü o dönemin Burdur’unu yazdı.
İnsanlarını yazdı.
Sorunlarını yazdı.
Siyasetini yazdı.
Çevreyi, sağlığı, çalışma hayatını ve toplumsal meseleleri yazdı.
Bazen eleştirdi.
Bazen sorguladı.
Bazen farklı düşündü.
Ama kalemini elinden bırakmadı.

Bugün aramızdan ayrılırken geride bıraktığı en büyük miras da işte bu.
Yazıları, haberleri, röportajları ve hatıraları…

GAZETECİLİK BİR MESLEKTEN FAZLASIDIR

Gazetecilik sadece haber yazmak değildir.

Gazetecilik, yaşadığı şehrin derdini kendi derdi bilmektir.

Bir vatandaşın anlattığı sorunu dinlemektir.

Haksızlığa uğradığını söyleyen insanın sesini duyurmaktır.

Bir yöneticinin karşısında soru sorabilmektir.

Ve bütün bunları yaparken insan kalabilmektir.
Hasan Türkel’in gazetecilik yolculuğunda benim hatırladığım en önemli taraflardan biri de buydu.
Burdur'u seviyordu.

Bu şehrin insanlarını önemsiyordu.
Burdur basınının gelişmesi için emek verdi.
Şimdi o kalem sustu.

Fakat yazdıkları susmayacak.

BİR DOSTUN ARDINDAN

Bugün bu köşede bir gazeteciyi değil, bir dostumu uğurluyorum.
Hasan Türkel…

Burdur basınının emektar isimlerinden biri olarak bu şehirde iz bıraktın.
Belki artık telefonlarımız çalmayacak.

Yeni bir haber üzerine konuşamayacağız.

Bir olayın perde arkasını tartışamayacağız.

Ama seni tanıyanların hafızasında yaşamaya devam edeceksin.

Çünkü bazı insanlar öldükten sonra da yaşamaya devam eder.

Hatıralarda…
Yazılarda…
Dostlarının yüreğinde…
Ve bıraktıkları izlerde…

Hasan Türkel de onlardan biri olacak.

Başta eşi Ayşegül Türkel, çocukları ve ailesi olmak üzere tüm yakınlarına, sevenlerine ve Burdur basın camiasına başsağlığı diliyorum.

Gazeteci dostum…

Burdur’un bir kalemi daha sustu.
Ama senin bıraktığın iz, bu şehirde yaşamaya devam edecek.

Güle güle Hasan…
Mekânın cennet olsun.
Allah rahmet eylesin.